Tim is al gearriveerd op Gibraltar, met de trein
Terwijl de meeste supporters deze dagen richting Gibraltar vliegen, vertrok Tim Leferink uit Goor maandagmorgen met de trein. Leferink reist al jaren met de trein naar de Europese uitwedstrijden van FC Twente en ook dit keer laat hij zich niet tegenhouden. Voor het Conference League-duel met Lincoln Red Imps reisde hij afgelopen dagen 2.500 kilometer met de trein. Dinsdag in het begin van de avond kwam hij aan.
Leferinks treinavontuur begon zo’n zes jaar geleden, met een uitwedstrijd tegen Fiorentina in Italië. Sindsdien staat de teller op zeven internationale treinreizen. Ook in Nederland reist hij zo veel mogelijk met de trein naar de uitduels van zijn club. Zijn liefde voor het spoor komt niet uit het niets: “Toen ik jong was, deed ik veelvuldig aan Interrailen. Die combinatie van treinen en FC Twente komt nu goed uit.”
Van Goor naar Gibraltar
De reis naar Gibraltar begon voor Leferink maandagochtend om zes uur in Goor. Via Zutphen en Breda reisde hij naar Brussel-Zuid, vervolgens naar Parijs en daarna richting Barcelona. Onderweg liep de trein door een spoordefect drie uur vertraging op. “We werden goed voorzien van eten en drinken,” vertelt hij. “Ik heb vannacht in Girona overnacht, voordat ik via Madrid naar La Línea de la Concepción reisde, het laatste treinstation vlak voor de grens met Gibraltar. In totaal komt de reis uit op ongeveer dertig uur.”
Vervelen doet Leferink zich onderweg allerminst. “Ik lees veel voetbalartikelen en heb voor deze reis het nieuwe boek over FC Twente meegenomen. Ik verveel me niet,” zegt hij met een glimlach. Met zijn FC Twente-shirt aan valt hij in de coupé ook geregeld op: “Meestal word ik wel aangesproken. Dan vraagt iemand wanneer FC Twente moet voetballen en dat soort dingen. Of eerst kijken ze heel lang en dan vragen ze waar je moet voetballen.”
Passie
Zijn passie voor de club is groot. “Het is eigenlijk de belangrijkste bijzaak in mijn leven,” zegt hij. “Ik wil graag bij elke wedstrijd aanwezig zijn, dat is echt een passie, een hobby. Ik ga al zestien jaar, ik heb een jaarkaart in vak 307, ga naar elke thuis- en uitwedstrijd. Dan moet je Europees er zeker bij zijn.”
Niet altijd lukte dat. “Ik heb Azerbeidzjan gemist, en daar baal ik nog steeds ontzettend van,” vertelt Leferink. “Omdat de bouwvakvakantie net voorbij was, kon ik op mijn werk geen vrij krijgen.” Leferink werkt op kantoor bij een glasbedrijf, wat betekent dat zijn reisschema soms moet wijken voor zijn baan. “Dat is ingecalculeerd met mijn werk. Naar Freiburg en naar Denemarken ben ik van woensdag tot en met vrijdag weg. Maar deze reis is echt de hele week, van maandag tot en met zaterdag.”
