TOS Uitgelicht: Hendrik Land van CIBIS bouwadviseurs.
TOS Businessclub zet elke twee weken de spotlights op een van haar leden. Wat drijft ze, wat maken ze zoal mee en wat doen ze eigenlijk precies? Deze week is Hendrik Land aan het woord, eigenaar van CIBIS bouwadviseurs.
Hendrik Land (CIBIS bouwadviseurs): ‘Zonder hem was ik kats uit de bocht gevlogen’
Wie Hendrik Land nog niet kent, hoeft alleen maar tijdens de thuiswedstrijden zijn hoofd richting het gezang te draaien. De eigenaar van CIBIS bouwadviseurs zingt namelijk luidkeels mee met alle clubliederen. Dat krijg je er nou van als je jarenlang op de 2e ring, direct boven vak P, zat – en nog steeds regelmatig zit. De combinatie van beide plekken bevalt hem goed. ‘De sfeer boven vak P is natuurlijk fantastisch, maar de TOS heeft prachtige plekken. Plus: het eten is altijd lekker en de evenementen zijn goed georganiseerd. Iedereen die ik meeneem, kijkt z’n ogen uit.’
Ondanks je fanatieke supportersgedrag in de Grolsch Veste, ben je geen Tukker.
‘Nee, ik kom uit Joure – bekend van de rotonde en de Douwe Egberts – dus ik zat vroeger op de tribune van sc Heerenveen, met Heerenveen-sjaal en -stropdas en al. Maar na mijn studie kwam ik terecht in Twente en vanaf 2012 zat ik elke thuiswedstrijd samen met mijn bonuszoon in de Grolsch Veste. Dat was niet alleen gezellig; we kweekten tijdens de wedstrijden ook een band samen. Maar Friese achtergrond of niet: inmiddels praat ik beter Twents dan menig Tukker. Dat is m’n inborst. Als je Fries bent, dan ben je trots op je taal.’
Waarom besloot je lid te worden van de TOS?
‘Vanwege de verbindende rol die het kan spelen. Samen met een klant of leverancier een hapje eten en een wedstrijd kijken is een enorm gemakkelijke manier van relatiebeheer. Dat is voor veel techneuten, die vaak niet zo van netwerken houden, een uitkomst. Mocht er daarna een keer iets misgaan tijdens een gezamenlijke klus, dan ken je elkaar beter en is de kans kleiner dat je elkaar door de telefoon wilt trekken. Voetbal verenigt echt.’
Samen is ook een van de speerpunten van CIBIS. Leg eens uit?
CIBIS staat voor: Civiel Ingenieurs, Bouwkundig Ingenieurs, Samen. ‘Want wij zijn civiel en bouwkundig ingenieurs, maar het verschil maak je samen. Met de klant of met collega’s. Samen zetten we een prestatie neer. Dan moet je denken aan omvangrijke projecten, zoals een nieuwbouwproject voor de Lidl, van eerste schets tot oplevering. Maar ook aan een opdracht voor tante Mien die haar keuken wil uitbreiden en een latei nodig heeft voor een nieuwe uitsparing in de wand. Dat is dan een halve dag werk. Die mix vind ik heerlijk. Geen project is te groot, geen klus te klein.’ Zijn aanpak? ‘Standaard als het kan, buiten de gebaande paden als het moet, maar altijd oplossingsgericht.’
Van welke CIBIS-dienst gaat je hart sneller kloppen?
‘Van Flip je Pand’, reageert Hendrik direct. ‘Dit pand is daarvan een mooi voorbeeld. Waar we nu zitten, in ons hoofdkantoor, was een gedateerd, grijs gebouw. Toen ik het kocht, hebben we het een totale upgrade gegeven: alles werd geïsoleerd en verduurzaamd, binnen hebben we de wanden gestuukt, buiten de gevels gekeimd en er kwam een vleugel bij. Je herkent het nu niet meer terug. We mogen onszelf weliswaar geen architect noemen, maar als bouwkundig ontwerpers zijn we perfect in staat om bestaande panden “om te flippen”. Dit pand is daarvan een mooi visitekaartje.’
Wilde je altijd al ondernemer worden?
Hendrik: ‘Nee, ik dacht lange tijd: Liever een grote knecht dan een kleine baas.’ Toch begon hij in 2006 samen met Wim Voshaar met CIBIS en dat bracht een nieuwe beleving met zich mee: ‘Als ik morgen linksaf wil, dan ga ik linksaf. Het idee dat het kán, zelfs al doe ik het niet – dat is vrijheid.’ Die vrijheid valt ook af te lezen aan het elektronische drumstel dat pal naast zijn bureau staat en de gitaar die aan de muur hangt. Geen gebruikelijke kantoorinrichting. ‘Thuis had ik er geen plek voor’, verklaart Hendrik, ‘en hier komt het goed van pas als het regent in de pauzes, of als Twente slecht heeft gespeeld. Ik speel graag metal-muziek – dus daarmee kan ik me lekker uitleven. Met de koptelefoon op hoor, anders worden ze hier helemaal gek.’
Ondertussen ging het bedrijf als een speer. ‘Sinds kort heeft Wim een stapje terug gedaan, maar we waren als een goed op elkaar ingespeeld bobsleeteam: ik gaf gas en stuurde, hij remde af waar nodig. Zonder hem was ik kats uit de bocht gevlogen.’
Wat is jouw rol precies binnen het bedrijf?
‘Die is in de loop der jaren steeds veranderd. Zeker nu Wim minder in beeld is en zowel ons hoofdkantoor in Almelo als de vestiging in Amersfoort een bedrijfsleider heeft gekregen. Ik had eerst een voortrekkersrol, daarna kwam de vasthoudrol en nu vervul ik een coachingsrol: afstand nemen en ruimte maken zodat een ander in dat gat kan stappen. Dat klinkt mooi, maar is niet altijd makkelijk, want geduld is niet mijn sterkste kant. Ook is het lang niet altijd goed om te zeggen wat je denkt. Nog een aspect waarin Tukkers en Friezen van elkaar verschillen. Een Tukker is te aardig om altijd eerlijk te zijn, maar een Fries is te eerlijk om altijd aardig te zijn. Ik ben ongetwijfeld weleens wat te kort door de bocht gegaan; ik had ambitie! Nog steeds hoor. Als je geen ambitie heb, dan kun je wel stoppen als ondernemer. Maar met iets meer geduld kom je er ook, weet ik inmiddels.’
